(Unang Bahagi)

Nakikita natin na araw-araw, tayo ay patuloy na inihahatid patungo sa espirituwal na layuning nais ng Ama na ating matamo. Tayo ay nasa antas ng kaunawaan na hindi bukas sa panlabas na daigdig o outer world, o maging sa Kristiyanong daigdig o Christian world.

Ang inner world at ang outer world

Ang outer world ay ang panlabas na daigdig na iyong nakikita. Ang implu­wensiya, ang atmospera at ang kapaligiran na iyong nalala­man, maging ang iyong mga paniniwala ay ang panlabas na daigdig, gaya ng relihi­yosong komu­nidad. Sa Kristiyanong komunidad, napakinggan mo ang Salita ng Diyos nang naaayon sa mga relihiyo­song paniniwa­la at interpre­tasyon. Ito ang tinatawag na panlabas na daigdig. Hindi nakikilala ng mga tao sa panlabas na daig­dig ang tunay na nagaganap sa panloob na daigdig o inner world. 

Kinakailangan mong magkaroon ng kaugnayan sa inner world upang mabatid mo kung ano ang nang­yayari rito, sapagka’t kung hindi, ikaw ay magiging bulag sa espiritu. Kung ikaw ay bulag sa espirituwal na aspeto, ikaw ay aasa sa iyong limang pandama. Kung ikaw ay umaasa sa iyong mga pandama, ikaw ay magi­ging limitado at hindi mo malalaman ang mga bagay na hindi kayang arukin ng iyong mga pandama, na maba­batid mo lamang sa pama­magitan ng pananam­pala­taya.

Hindi lahat ng nanga­ngaral ng Salita ng Diyos ay nakababatid sa kahulugan ng inner world. Sila ay dumedepende lamang sa panlabas na kaalaman ng outside world.

ANG BAGONG PANANAW

Nabigla ang Kristiyanong daigdig nang ipinahayag ko na ako ang Anak ng Diyos. Tinawag nila akong blasphemer dahil iniisip nilang pinapalitan ko ang posisyon ni Jesus Christ, na para sa kanila ay ang tanging Anak ng Diyos.

Subalit ito ang tinatawag kong Bagong Pananaw o New Paradigm. Ang Bagong Pananaw ay ang bagong kaunawaan sa kung ano ang ordinaryo para sa iyo. Ito ay higit pa sa ordinaryo, sapagka’t ang pang-una­wang ito ay nagmumula sa Kanya na nakababatid sa lahat ng bagay. Palaging may nangyayaring pagba­ba­go sa bagong pananaw – sa higit na mataas na antas ng kaunawaan na higit pa kaysa sa ating nalalaman.

Ang teknolohiya natin 20 taon na ang nakalilipas ay maituturing na lumang pananaw, at ang teknolo­hiyang nalalaman natin sa kasalukuyan ay ang bagong pananaw. Kung ang kasalu­kuyang teknolohiya na nalalaman natin ngayon ay nabatid ko na 20 taon ang nakalilipas, maaaring ako ay itinuring na baliw. Kung ipinakilala ko ang texting o pagpapadala ng text message 20 taon na ang nakalilipas, maaaring kayo ay nabigla. Ito ay hindi ninyo mauuna­waan.

Ito ay katulad din ng pag-unlad ng kaalaman at ang pagpapahayag ng katotoha­nan sa iba’t ibang paraan. Maaaring kayo ay mabig­la sa pagkaka­batid ng ka­to­tohanan, subalit, ito ay totoo. Ga­win nating halimbawa si Coperni­cus. 

ANG HALIMBAWA NI COPERNICUS

Ang paniniwala sa pana­hon ni Copernicus ay ang araw ang siyang umiikot sa mundo. Natuklasan ni Co­per­nicus sa pamamagitan ng matematikal na pagsasalik­sik na ang mundo ang si­yang umiikot sa araw. Ang pagkakatuklas na ito, ay sumaliwat sa komon na pa­ni­niwala sa kanyang kapa­na­hunan. Dahil dito, siya ay inusig. Hindi nila ito matanggap bagaman ito ang katotohanan.  

Siya ang tanging nagpa­hayag na ang kanilang pag­tuturo ay mali. Ipinahayag niya na ang mundo ang siyang umiikot sa araw. Paano kung tinanggap nila ang katotohanang ipinaki­ki­lala ni Copernicus? Babaguhin nila ang lahat ng nailimbag na aklat. Sila ay mapatutunayang nagka­mali. Paano ang mga estud­yanteng nagtapos sa kani­lang mga uniberso? Marahil ilan sa mga tao sa kapana­hunang iyon ay naniniwala na tama ang kanyang sinasabi subalit ito ay hindi nila matanggap. Pinairal nila ang kanilang amor propio o pride at pinanindigan ang pagkakamaling hindi nila gustong iwasto dahil sa mga epektong maaaring mang­yari kung ito ay kanilang gagawin.

Ang nangyari kay Coper­nicus ay katulad din ng nang­yayari sa akin sa kasalukuyan. Kung tinang­gap ng Kristiyanismo ang mensahe na aking ipinaha­hayag, ano ang mangyayari sa mga relihiyosong manga­ngaral? Kakailanganin ni­lang bumalik sa kanilang pag-aaral at sila ay mapatu­tu­nayang mali. Ito ang dahilan kung kaya’t hindi nila matanggap ang aking pangangaral.

ANG BAGONG ALAK NG KAPAHAYAGAN

Ngayon ay akin nang ipi­na­hahayag ang mga bagay na hindi itinuro ng relihi­yon at denominasyon, at ng Kristiya­nismo, bilang kabu­uan. Ako ang tanging tinig na sumi­sigaw sa ilang at nagpapa­hayag ng katoto­hanan, subalit ako ay kanilang inuusig. Isa sa mga kapahayagang ibina­ba­hagi ko ay ang aking pagi­ging Anak ng Diyos. Pina­palitan ko ba ang posisyon ni Jesus Christ? Hindi. Si Jesus Christ ang siya nang Ama sa hentil na kapanahunan. Ako ang Kanyang Anak. Siya ang aking Ama sa espiritu. Tina­tag­lay ko ang Kanyang spiritual DNA.

Tayong lahat na mga lipi nina Adan at Eba ang pokus ng Kanyang kaligtasan. Nang ang ating unang mga magulang ay nagkasala sa Hardin ng Eden, ang serpent seed o binhi ng ahas, na si­yang espiritu ng pagsusu­way sa kalooban ng Ama ay naipunla sa kanila. Ito ang binhi ni Lucifer. Ang binhi ng Espiritu ay ang mga salitang iyong tinatanggap at pinaniniwa­laan. Sinabi ng Panginoon, “Huwag kang kumain.” Sinabi ng kaaway, “Kumain ka.” Pinaniwalaan ng tao ang kaaway kung kaya’t ang binhi ni Lucifer ay naipunla sa tao.
Dumami ang tao, taglay ang espiritu ng pagsusuway iyong kalooban.

Itong lahat ay ipinahayag sa atin sa pamamagitan ng Espiritu. Ipahahayag ko sa inyo ang mensahe ng Ama bagaman maraming tao ang sasalungat sa akin. Ako ay sinalungat ng marami dahil sa aking mensahe. Subalit ang mga tao ay patuloy na nakiki­nig sa aking mensahe sapagkat nalalaman nilang sila ay may napupulot sa aking sinasabi na siyang katotohanan.

(Ikalawang Bahagi>>)